Aseksualny bohater analny

Mamy dziś ładny dzień, więc żalów mych głębokich i pseudomądrowania mam jeszcze na jeden tekst. zapewne spowodował to Goethe. Jego za ów twory winić możecie.

Napomknę tu o mojej aseksualności, którą niedawno na forum klasy mej zadeklarowałem publicznie. Mogłem to sobie odpuscić, zauważyłem jednak, iz asekualność moja źle jest pojmowana. Odbiera się mnie jako tego, co ani chłopca ani panny nie lubi. A to nieprawda jest wierutna.

Z moją orientacją się nic złego nie stało. Jak wiadomo powszechnie wszstko co moje jest udawane. Nadal cenię sobie kobiety, choć irytują mnie one. zaobserwowałem jednak spadek fascynacji samym seksem, to jest stosunkiem seksualny. Nagle wydał mi się jakiś sztucznie mechaniczny, wynkonywany bezpłciowo. Wydaje mi się, iż dlaego to, że odkryłem na sobie samemu, iż seks sam w sobie bez delikatnej choćby nuty wzniosłego zafaascynowania umysłami obojga partnerów i tej nitki namiętności mentalnej jest własnie tym, czego człowiek fizycznością swą nigdy w stanie zrobić nie będzie.

Właśnie dlatego na czas jakis postanowiłem się poświęcić szukaniu takiej osoby, która potrafiła będize me neurony zadurzyć pozytywnie i dac mi pociechę z czerpania rozkoszy umysłowej, nie zaś cielesnej.

Czuje jednak, że wyjdzie mi to tak samo jak poprzedni milion wzniosłych pomysłów…

Widzicie? Nie jest ze mną aż tak źle:P

zdrowia
Red